Niezwykle użytecznym elementem wielu książek jest skorowidz. Można go bardzo łatwo utworzyć za pomocą LaTeX-a oraz programu wspomagającego o nazwie makeindex. W tym wprowadzeniu omówimy jedynie podstawowe polecenia dotyczące przygotowania skorowidzy.

Generowanie haseł do skorowidza jest możliwe dopiero po dołączeniu w preambule dokumentu pakietu o nazwie makeidx:

\usepackage{makeidx}

oraz wstawieniu (także w obrębie preambuły) instrukcji:

\makeindex

Każde hasło wstawiamy do skorowidza poleceniem:

\index{hasło}

gdzie hasło oznacza pozycję w skorowidzu. Polecenie:

\index{hasło}

umieszczamy w pliku źródłowym bezpośrednio w miejscu związanym z określonym hasłem. W tabeli poniżej przedstawiono przykłady użycia haseł.

\index{kot}- kot, 1
\index{kot!rudy} -  rudy, 3
\index{Sam@\textsl{Sam}} -Sam, 2
\index{Lin@\textbf{Lin}} -Lin, 7
\index{Jenny|textbf} -Jenny, 3
\index{Joe|textit} -Joe, 5

W rezultacie program makeindex tworzy posortowany skorowidz i zapisuje go do pliku o nazwie identycznej z nazwą głównego pliku źródłowego i rozszerzeniu .ind. Jeżeli teraz jeszcze raz przetworzymy plik źródłowy, to tym razem taki skorowidz zostanie dołączony do dokumentu w miejscu, w którym znajduje się polecenie:

\printindex

Pakiet showidx, który znajduje się w standardowej dystrybucji LaTeX-a drukuje pozycje skorowidza na lewym marginesie. Jest on przydatny do korekt lub/i tworzenia skorowidza.