Wiele instrukcji to środowiska, mające postać:

\begin{nazwa}

\end{nazwa}

gdzie nazwa jest nazwa środowiska. Środowiska można zagnieżdżać jedne w drugich:

\begin{aaa}
  ...
  \begin{bbb}
    ...
  \end{bbb}
  ...
\end{aaa}

Niedopuszczalnie jest natomiast „przeplatanie” środowisk:

\begin{aaa}
  ...
  \begin{bbb}
    ...
  \end{aaa}
  ...
\end{bbb}

Wiele poleceń można zapisać w formie „środowiskowej”. W takich wypadkach nazwa polecenia (bez w tył-ciacha) jest nazwa środowiska.

Przykładowo zamiast polecenia \em, które służy do włączenia wyróżnionego kroju pisma, możemy wykorzystać środowisko \begin{em}...\end{em}.

W kolejnych punktach przedstawiamy częściej wykorzystywane środowiska.