Do składu wyrażeń matematycznych mamy w LaTeX-u specjalny tryb matematyczny. Oznacza to wpisywanie wzorów pomiędzy:

\(

i

\)

albo

$

i

$

albo pomiedzy

\begin{math}

i

\end{math}

.tex \documentclass[a4paper,11pt]{article}
\usepackage{polski}
\usepackage[cp1250]{inputenc}
\usepackage{enumerate}
\begin{document}

$ a^{2} $

\( a^{2} \)

\begin{math}
a^{2}
\end{math}

\end{document}


.pdf LaTeX
Uwaga W dalszej części pominiemy deklaracje preambuły.
\documentclass[a4paper,11pt]{article}
\usepackage{polski}
\usepackage[cp1250]{inputenc}
\usepackage{enumerate}
\begin{document}
\end{document}


Uwaga W dalszej części będziemy używać opcji:
$ $

Składając większe wzory, powinniśmy je eksponować, to znaczy wstawiać miedzy akapitami w osobnym wierszu. Takie wzory umieszcza się między:

\[

i

\]

albo

$$

i

$$

albo pomiedzy

\begin{displaymath}

i

\end{displaymath}

Do automatycznego numerowania wzorów stosujemy natomiast środowisko equation.

\begin{equation}

i

\end{equation}

.tex Jakieś zdanie.
$$ a^{2} $$
Jakieś zdanie.
\[ a^{2} \]
Jakieś zdanie.
\begin{displaymath}
c^{2}=a^{2}+b^{2}
\end{displaymath}
Jakieś zdanie.
\begin{equation}
\epsilon > 0 \label{eq:eps}
\end{equation}
Ze wzoru (\ref{eq:eps}) otrzymujemy \ldots


.pdf LaTeX
Uwaga W dalszej części będziemy używać opcji:
$$ $$

Zwróćmy uwagę, ze inaczej składa się wzory wewnątrz akapitu, są inaczej eksponowane:

.tex $\lim_{n \to \infty}
\sum_{k=1}^n \frac{1}{k^2}
= \frac{\pi^2}{6}$
\\ \\
$$
\lim_{n \to \infty}
\sum_{k=1}^n \frac{1}{k^2}
= \frac{\pi^2}{6}
$$


.pdf LaTeX

Miedzy trybem matematycznym LaTeX-a a trybem tekstowym istnieją duże różnice. Na przykład w trybie matematycznym:

  • LaTeX ignoruje prawie wszystkie odstepy oraz znaki końca linii; wszystkie odstępy we wzorach wynikają albo z kontekstu albo z użycia specjalnych polecen, takich jak \,, \quad, \qquad lub \: .
  • Puste linie są niedozwolone. Obowiązuje zasada: jeden wzór – jeden akapit.
  • Litery we wzorach służą do oznaczania nazw zmiennych; zmienne składamy inaczej niż zwykły tekst. Jeżeli częścią wzoru jest zwykły tekst, to nalezy posłużyć sie instrukcja \textrm{...}.
.tex
\usepackage{amssymb}
$
x^{2} \geq 0\qquad
\textrm{dla każdego }x\in\mathbb{R}
$


.pdf LaTeX

Większość instrukcji składu matematyki dotyczy tylko jednego, następującego po instrukcji znaku. Jeżeli polecenie ma dotyczyć grupy znaków, to należy je umieścić wewnątrz pary nawiasów klamrowych {...}.

.tex \begin{equation}
a^x+y \neq a^{x+y}
\end{equation}


.pdf LaTeX